Right to rent: dlaczego landlord pyta o status
W Anglii landlord lub agent musi sprawdzić, czy dorosły najemca może legalnie wynająć mieszkanie. GOV.UK wskazuje, że kontrola dotyczy wszystkich najemców w wieku 18 lat i więcej, także wtedy, gdy nie są wpisani w umowie albo umowa nie jest pisemna. Nie powinno się wybiórczo sprawdzać tylko osób z zagranicy.
Oficjalne informacje znajdziesz na stronie Checking your tenant's right to rent. Jeśli masz status cyfrowy, landlord może poprosić o share code, ale nie powinien prosić o hasło do Twojego konta UKVI.
Depozyt i pierwsza płatność
Nie wysyłaj dużych kwot za pokój, którego nie widziałeś, szczególnie jeśli ogłoszenie znika po kilku wiadomościach albo właściciel odmawia rozmowy wideo. Poproś o potwierdzenie, co obejmuje czynsz: council tax, gaz, prąd, wodę, internet i sprzątanie części wspólnych.
Przy samodzielnym najmie całego mieszkania sprawdź, czy depozyt ma trafić do odpowiedniego systemu ochrony depozytów. Przy wynajmie pokoju z landlordem mieszkającym w tym samym domu zasady mogą być inne, dlatego warto ustalić typ umowy przed wpłatą.
Co sprawdzić podczas oglądania pokoju
- stan zamków, okien, ogrzewania i wilgoci,
- liczbę osób w domu i zasady korzystania z kuchni oraz łazienki,
- odległość do pracy, przystanku i sklepu,
- czy w pokoju jest wystarczająco miejsca na bagaż,
- czy możesz dostać umowę, potwierdzenie wpłaty i dane osoby wynajmującej.
Umowa, rachunki i prawa najemcy
GOV.UK opisuje różne typy najmu prywatnego, prawa i obowiązki najemcy, depozyty, naprawy i spory czynszowe na stronie Private renting. Przed podpisaniem przeczytaj umowę spokojnie: okres wypowiedzenia, zasady gości, rachunki, zakaz palenia, zwierzęta i warunki zwrotu depozytu.
Nie płać za lokal tylko na podstawie zdjęć. Poproś o oglądanie, dane kontaktowe, potwierdzenie wpłaty i jasne warunki rachunków.